از پایگاه خبری ساینس، این ماده جدید که به شکل یک فیلم شفاف بوده و با استفاده از فناوری الکتروریسی تولید میشود، از الیافی از جنس یک پروتئین ذرت موسوم به زئین همراه با نشاسته، سلولز و سایر پلیمرهای طبیعی تشکیل شده است.
فناوری الکتروریسی فرایندی است که در آن از جریان الکتریکی به منظور تولید الیافی با قطرهای در محدوده نانومتر از یک محلول پلیمری استفاده میشود. در این فرایند، محلول پلیمری از یک نازل پمپ میشود و ولتاژ الکتریکی موجب تبخیر حلال و تغییر شکل قطرههای محلول به صورت الیاف میشود.
این الیاف به همراه مواد ضدباکتری طبیعی مانند آویشن، اسیدسیتریک و اسید اسیتیک برای تولید فیلم مورد استفاده قرار میگیرند. فیلمی که با استفاده از این فناوری ساخته میشود، حاوی مواد ضدباکتری بوده و در صورت افزایش رطوبت مواد غذایی بستهبندی شده با این فیلم یا در صورت تولید انواع مشخصی از آنزیمها توسط باکتریهای مضر، ترکیبات ضدباکتری فیلم آزاد شده و باکتریها قارچهای رشد کرده در ماده غذایی را از بین میبرند و مانع فساد ماده غذایی میشوند.
در آزمایشات اولیه، توتفرنگیهای تازهای که با استفاده از این فیلم بستهبندی شدند، به مدت هفت روز بدون کپک زدن باقی ماندند. در حالی که توتفرنگی تنها چهار روز قابلیت نگهداری در سبدهای میوه متداول را دارد.
علاوه بر این فیلم بستهبندی پس از دور انداختن به طور کامل در طبیعت تجزیه میشود. همچنین با توجه به این که زئین از کنجاله گلوتن ذرت گرفته میشود که یکی از فراوردههای جانبی و ضایعات حاصل از تولید اتانول است، نیازی به کشت ذرت با هدف تولید این فیلمهای بستهبندی نیست.
انتظار میرود این ماده ظرف چند سال آینده به تولید تجاری برسد.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه ACS Applied Materials & Interfaces منتشر شده است.
