اکبر فتحی با اشاره به اینکه بخشی از امنیت غذایی را در دسترس بودن محصولات غذایی متنوع تشکیل میدهد، گفت: در امنیت غذایی نمیتوان صرفاً روی یک محصول تاکید کرد و هر محصولی که مورد نیاز است باید ضرورتاً کشت شود. کشت این محصولات باید در پهنه کشور و بر اساس ظرفیتها و شرایط آب و هوایی هر منطقه صورت گیرد.
وی با اشاره به کاهش میزان تولید گوجه فرنگی در استان نسبت به آخرین سال زراعی، گفت: از یک میلیون و ۴۰۰ هزار هکتار اراضی کشاورزی استان، جمع سطح زیرکشت گوجه فرنگی استان ۲ هزار و ۳۰۰ هکتار الی ۲ هزار و ۵۰۰ هکتار است.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان شرقی افزود: اگر سرانه مصرف را نزدیک به ۳۰ کیلوگرم لحاظ کنیم، استان آذربایجان شرقی با ۴ میلیون نفر جمعیت حدود ۱۲۰ هزار تن نیاز به گوجه فرنگی خواهد داشت و این در حالی است که میزان تولیدات گوجه فرنگی ما در استان حدود ۱۲۰ هزار تن تا ۱۳۰ هزار تن در نوسان است. اما وقتی در خصوص محصولات کشاورزی صحبت میکنیم تولیدات یک استان به صورت مجزا مورد بحث نیست و تولیدات استانهای دیگر نیز متأثر خواهد بود. مخصوصاً محصولی مانند گوجه فرنگی که به شدت فسادپذیر است و در زمان محدود به بازار روانه میشود.
فتحی ادامه داد: وضعیت آذربایجان شرقی در حوزه صنایع تبدیلی قابل قبول است و به همین دلیل در خصوص محصولی مانند گوجه فرنگی، از استانهای دیگر به آذربایجان شرقی ارسال میشود تا در استان ما فرآوری شود بنابراین برنامه ریزی در خصوص مصرف به صورت تازه خوری و استفاده در صنایع تبدیلی باید در سطح ملی انجام گیرد.
وی در خصوص بهای تمام شده گوجه فرنگی گفت: بهایی که اخیراً برای این محصول استخراج شده است با احتساب هزینههای کارگری و سود معقول ۱۵ درصدی هر کیلو ۴ هزار تومان است اما در پیک مصرف و برداشت با قیمتی کمتر از این میزان خریداری میشود. گوجه فرنگی معمولاً در ابتدا و انتهای فصل برداشت با افزایش قیمت خرید روبرو میشود.
رئیس سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان شرقی در خصوص قیمت تضمینی خرید گوجه فرنگی گفت: قیمت خرید تضمینی همان کف قیمت است و به این علت انتخاب میشود که کشاورز متضرر نشود و در حال حاضر دولت ۳,۸۰۰ تومان برای هر کیلو را به عنوان قیمت خرید تضمینی گوجه فرنگی انتخاب کرده است تا اگر در هر استان از این قیمت پایینتر آمد با توجه به ظرفیتهای هر استان در بخشهای مختلف از قبیل اتحادیههای کشاورزی، تشکلها، سازمان تعاون روستایی و پشتیبانی مالی که از طریق نهادهای پشتیبان مانند بانک کشاورزی و صندوق حمایت از توسعه سرمایه گذاری بخش کشاورزی صورت میگیرد، در آن مقاطع زمانی برای فرآوری اقدام به خرید گوجه فرنگی کنند.
وی با اشاره به بازار صادراتی گوجه فرنگیهایی که در محیطهای کنترل شده در استان کشت میشوند، گفت: سرمایه گذارانی که در حوزه گلخانه سرمایه گذاری میکنند، ابتدا بازار فروش خود را پیدا میکنند و به همین دلیل حدود ۳۰ هزار تنی که در محیطهای گلخانهای کشت میشود، تأثیر قابل توجهی در بازار گوجه فرنگی که در محیط آزاد کشت میشود، ندارد.
فتحی تمرکز تولید بر محصولات استراتژیک در حوزه کشاورزی را عملاً غیرممکن دانست و افزود: زمینهای کشاورزی استعدادهای مختلفی دارند و بر همین اساس باید اقدام به کشت محصول کرد و برخی محصولات نیز با وجود اینکه راهبردی نیستند اما محصولاتی حساس و دارای اهمیت هستند و در سفره روزانه مردم جای دارد که گوجه فرنگی نیز به صورت تازه یا در قالب رب گوجه فرنگی جز همین محصولات است بنابراین کشت آن ضرورت دارد اما کشت آن باید به اندازه و براساس نیاز باشد اما خارج از این نیاز کشت گوجه فرنگی در فضای آزاد حتی اگر به صورت رب گوجه فرنگی قرار باشد صادر نیز شود، آنچنان مورد قبول ما نمیباشد و توجیهی نیز ندارد.
