بر اساس اعلام وزارت امور اقتصادی و دارایی، زمانی که در یک اقتصاد، تورم وجود دارد و در نتیجه سالانه، درآمد و هزینه خانوار رشد میکند، تحلیل مبتنی بر افزایش قیمت اسمی، یک تحلیل گمراه کننده است و صرفاً باید از زاویه قیمتهای نسبی و تغییرات قدرت خرید خانوار تحلیلهای خرد و کلان ارائه شود. در واقع باید دید که نرخ رشد درآمد در اقشار مختلف جامعه و نرخ رشد هزینهها در کالا و خدمات مختلف، چه مقدار با هم تفاوت دارند و در نتیجه قدرت خرید خانوار برای تأمین اقلام مختلف چه تغییری کرده است.
در دو سال دولت سیزدهم، حداقل دستمزد در کشور حدود ۱۰۰ درصد رشد داشته و مقایسه این موضوع با تغییرات هزینه پرداختی از جیب مردم برای خرید نان در کارتخوانهای هوشمند نشان میدهد که سهم هزینه نان در سبد هزینه معیشت خانوار به طور متوسط در دو سال گذشته، ۳۵ تا ۴۰ درصد کاهش داشته است.
در انتهای دولت دوازدهم، قیمت متوسط یک کیلوگرم نان یارانهای معادل ۸۰ درصد قیمت یک کیلوگرم گندم (نرخ وقت خرید تضمینی) بود و امروز با گذشت دو سال از دولت سیزدهم، متوسط قیمت یک کیلوگرم نان یارانهای در کشور، کمتر از ۳۰ درصد قیمت یک کیلوگرم گندم (نرخ خرید تضمینی) است که حاکی از کاهش قیمت نسبی قیمت نان و در نتیجه کاهش سهم هزینه نان در سبد معیشت مردم است.
