محققان در مطالعه اخیر، لزوم به‌روزرسانی توصیه‌های رسمی بهداشت عمومی فعلی در مورد مصرف پروتئین و ورزش را مطرح می‌کنند.
در این مقاله، «کریس مک‌دونالد»، عضو و مدیر آزمایشگاه در دانشگاه کمبریج در بریتانیا، توجه را به این واقعیت جلب می‌کند که توصیه‌های فعلی بر حداقل مصرف برای پیشگیری از بیماری تمرکز دارند تا به حداکثر رساندن مزایای سلامتی درازمدت.
نکته مهم از تحقیقات گردآوری شده این است که گروه‌های خاصی از افراد- یعنی بزرگسالان فعال از نظر جسمی، بزرگسالان مسن و زنان باردار- ممکن است از مصرف پروتئین بسیار بیشتر از آنچه در حال حاضر توصیه می‌شود، بهره‌مند شوند.
این مقاله استدلال می‌کند که میزان مصرف پروتئین می‌تواند تا حدود دو برابر حداقل توصیه‌های فعلی افزایش یابد و به ۱.۵ گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن برسد.
دستورالعمل‌های فعلی در ابتدا حدود ۰.۷۵ تا ۰.۸ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز را توصیه می‌کنند.
این مقاله همچنین نتیجه می‌گیرد که افزایش مصرف پروتئین مزایای گسترده‌ای از جمله بازیابی سریع‌تر عضلات، مدیریت بهتر وزن و کاهش چربی و کاهش خطر شکستگی را فراهم می کند.
محققان خاطرنشان کردند که میزان توصیه شده فعلی پروتئین، که ۰.۸ گرم در کیلوگرم در روز است، برای جلوگیری از کمبود پروتئین تعیین شده است و لزوماً برای بهینه سازی سلامت عضلات، پیری سالم یا تاب آوری قلبی عروقی نیست.
مک‌دونالد گفت: «گروه‌های خاصی، مانند افراد بالای ۴۰ سال، کسانی که داروهای GLP-۱ مصرف می‌کنند، کسانی که سعی در کاهش وزن دارند و کسانی که بیماری‌های قلبی-متابولیکی مانند چاقی دارند، از مصرف پروتئین بیشتر سود می‌برند.»
به گفته محققان، رسیدن به اهداف پروتئینی با تقسیم کردن آن در وعده‌های غذایی در طول روز، قابل مدیریت است.
برای بسیاری از افراد، غذاهای کامل می‌توانند کاملاً آنها را به هدفشان برسانند. مصرف تخم مرغ یا ماست یونانی در صبحانه، پروتئین بدون چربی مانند مرغ، ماهی، لوبیا یا عدس در ناهار و شام و میان وعده‌های غنی از پروتئین در طول روز موثر هستند. این میان وعده ها می‌تواند شامل پنیر کاتیج، نخود، حمص با سبزیجات، یک پروتئین بار باکیفیت، پاپ کورن پروتئینی یا یک سیب با کره بادام زمینی باشد.
مک‌دونالد در ادامه افزود: «اگر پروتئین بیشتر در درجه اول از گوشت‌های فرآوری شده و غذاهای سرشار از چربی اشباع شده حاصل شود، ممکن است خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی را افزایش دهد. هدف صرفاً پروتئین بیشتر نیست، بلکه انتخاب منابع پروتئینی با کیفیت بالاتر در یک رژیم غذایی سالم برای قلب است که به طور کلی به خوبی برنامه‌ریزی شده باشد.»
وی توضیح داد که مصرف زیاد پروتئین حیوانی، به ویژه گوشت قرمز و فرآوری شده، می‌تواند سطح TMAO (تری متیل آمین N-اکسید) را در بدن افزایش دهد. سطح بالای TMAO با خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی مرتبط است.
محققان پروتئین را به عنوان یک عامل مستقل در یک برنامه طول عمر در نظر نمی‌گیرند.
او گفت: «فعالیت بدنی منظم یکی از مهمترین ارکان طول عمر است. ما شواهد محکمی داریم که نشان می‌دهد نه تنها برای سلامت قلب و عروق، بلکه برای حفظ عضلات، حمایت از سلامت مغز، کاهش خطر ابتلا به برخی سرطان‌ها، کمک به مدیریت وزن، بهبود سلامت روان و حفظ استقلال با افزایش سن نیز مفید است.»
وی تاکید می کند: «خوردن پروتئین بیشتر بدون به چالش کشیدن عضلات ممکن است هنوز هم فوایدی داشته باشد، اما ترکیب پروتئین کافی با تمرینات مقاومتی منظم و فعالیت بدنی کلی جایی است که واقعاً بازده را به حداکثر می‌رساند. هر برنامه طول عمری که ورزش را کنار بگذارد، یکی از مهمترین بخش‌های خود را از دست می‌دهد.»
منبع:سلامت نیوز
