در این روزهای کرونایی با مراجعه کوتاهی به بازار متوجه می شویم که هرج و مرج در توزیع و نرخ ها از کالاهای اساسی مانند روغن گرفته تا کالاهای غیراساسی اما پرمصرف مانند پوشک بچه و مایع دستشویی موج می زند و البته در این میان مردم ظاهراً از تدبیر دولت تدبیر و امید برای حل مشکل گرانی و واسطه گری در بازار نا امید شده اند و چاره ای جز ایستادن در صف روغن نباتی نیمه جامد یا خرید مایع دستشویی تولید سال گذشته با قیمت جدید ندارند.
این در شرایطی است که در شلوغی بازار شب عید، فروشگاه های زنجیره ای با برگزاری جشنواره، تبلیغات زیادی برای فروش محصولات خود راه انداخته اند و در این میان برخی محصولات در انبار مانده را با قیمت های جدید عرضه می کنند. در این مورد می توان به عرضه یک نوع مایع دستشویی در یکی از فروشگاه های زنجیره ای اشاره کرد به طوری که تاریخ تولید درج شده بر روی این محصول اسفند 98 و قیمت آن 42 هزار تومان است اما آنچه در اتیکت این کالا بر روی قفسه فروشگاه درج شده، قیمت 66 هزار تومان و قیمت نهایی کالا با اعمال تخفیف 46 هزار و 200 تومان است که در نهایت بالاتر از نرخ درج شده روی کالاست.
پوشک بچه نیز یکی از کالاهایی است که رشد نجومی قیمت آن اوایل امسال انتقادات زیادی را از سوی مردم به همراه داشت و در عین حال با توجه به نقش هزینه های بچه داری در رشد جمعیت و رفاه خانوار، مقام معظم رهبری نیز از گرانی این کالا انتقاد کردند. پس از این اتفاقات مسئولان وزارت صنعت، گمرک، بانک مرکزی و تولیدکنندگان جلسات مختلفی برگزار کردند و وعده هایی برای اصلاح قیمت پوشک بچه داده شد.
حال بعد از گذشت چند ماه آنچه اتفاق افتاده این است که قیمت درج شده بر روی کالا هیچ تغییری نکرده اما تخفیف های قابل توجهی در فروش آن اعمال می شود. به عنوان مثال یک بسته 32 تایی پوشک بچه که قیمت 132 هزار و550 تومان بر روی آن درج شده حالا با قیمت 104 هزار و 714 تومان در فروشگاه های زنجیره ای و 94 هزار تومان در برخی مغازه های عرضه محصولات بهداشتی قابل خرید است.
همچنین در مورد یک نوع پوشک می بینیم که قیمت 124 هزار تومان بر روی کالا درج شده اما با قیمت 105 هزار تومان به فروش می رسد.
در عین حال یک نوع دیگر پوشک نیز که قیمت درج شده بر روی آن 120 هزار تومان است با قیمت 104 هزار تومان در فروشگاه عرضه می شود.
نوع دیگر پوشک نیز که قیمت آن 99 هزار تومان است با نرخ 79 هزار تومان به فروش می رسد.
به این ترتیب مشخص نیست چرا وزارت صنعت، ستاد تنظیم بازار و تولیدکنندگان پوشک همچنان بر درج قیمت های بالا بر روی محصول اصرار دارند؟ چرا که عرضه محصول با قیمت پایین تر در فروشگاه ها و مغازه ها نشان می دهد که تولیدکننده و توزیع کننده با همین قیمت ها نیز سود مورد انتظار خود را کسب می کنند و دیگر دلیلی برای درج قیمت بالا بر روی کالا نیست.
شرکت های تولیدکننده محصولات سلولزی سابقه زیادی در اعمال تخفیف های همیشگی دارند که با توجه به طولانی شدن برخی از این تخفیفات شاید دیگر نتوان عنوان «تخفیف» مقطعی برای آنها به کار برد بلکه باید در نرخ گذاری این شرکتها تجدید نظر شود.
هرچند عباس قبادی دبیر ستاد تنظیم بازار معتقد است سزای گران فروش، نخریدن است و از مردم خواسته تا از خرید میوه گران قیمت خودداری کنند، اما در مورد برخی محصولات بهداشتی مانند پوشک بچه و یا مایع دستشویی نمی توان این شیوه را برای مدیریت بازار به کار برد و مردم ناچار به خرید آن هستند. در این مورد بهتر است مدیران با عاملان گران فروشی و احتکار کالا برخورد کنند تا نیازی به اعمال شیوه های سختگیرانه مانند نخریدن کالا نباشد!
در هر حال بررسی وضعیت عرضه کالا حداقل در فروشگاه های زنجیره ای کار دشوار و سنگینی برای دستگاه های ناظر مانند سازمان حمایت مصرف کنندگان و تعزیرات نیست و مردم انتظار دارند این نهادها با دقت بیشتری بر فروش کالاها نظارت داشته باشند.
برخی مخاطبان سامانه «فارس من» با ثبت سوژه هایی با عنوان «حذف واسطهگران از بازارها الزامی است» ، «دستگاههای نظارتی به بحث دلالبازی در بازار ورود کنند» و «پوشک را ارزان نکردید حداقل مشمول یارانهاش کنید» خواستار نظارت دستگاه های مسئول بر بازار و ساماندهی عرضه کالاها شدند.
