بازار برنج در آستانه نوروز همچنان بحرانی است و با وجود اینکه قیمت برنج در سال ۹۹ حدود ۱۰۰ درصد افزایش یافته بود در سال ۱۴۰۰ هم بیش از این اندازه افزایش داشته، به طوری که قیمت برنج ایرانی در ابتدای سال ۱۴۰۰ در محدوده ۳۵ هزار تومان بود و در پایان سال ۹۹ به محدوده ۸۰ هزار تومان افزایش یافته است.
نکته عجیب افزایش قیمت برنج در کشور این است که برنج ایرانی هیچ ارتباطی با دلار ندارد که بتوانیم گرانی آن را با افزایش قیمت ارز و… توجیه کنیم، اما این گرانی برنج با سیاست های مقامات دولتی ارتباط بسیار نزدیکی دارد، زیرا در یک سال گذشته با محدود کردن واردات برنج خارجی عملا منجر به بهم خوردن تعادل عرضه و تقاضا شد و تولیدکننده های ایرانی هم از فرصت برای افزایش قیمت محصولات خود استفاده کردند.
دسیسه های آمارسازی!
هرچند نباید دسیسه آمارسازی را در این گرانی ها نادیده گرفت، زیرا دبیر انجمن واردکننده های برنج کشور در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری موج با اشاره به اینکه وزارت جهاد کشاورزی آمار ۳ میلیون تن تولید داخلی را برای برنج عنوان کرده بود، این در حالی است که هیچگاه این میزان برنج در کشور تولید نشده است.
مسیح کشاورز افزود: اتفاقی که در نتیجه همین آمارسازی به وقع پیوست این بود که در یک مقطع زمانی به بهانه فصل برداشت برنج، واردات را ممنون و محدود کردند و همین موضوع به انحصار بازار دامن زد، به طوری که تولیدکننده های داخلی کاملا بازار را در دست گرفتند و در یک مقطعی به اندازه نیاز بازار، تزریق نکردند و در نهایت قیمت ها روندی صعودی به خود گرفت.
او با اشاره به اینکه بازار برنج ایران بدون واردات برنج ممکن نیست که به تعادل برسد، اظهار کرد: شاید دولت در یک مقطعی واردات برنج را از سر بگیرد، اما مساله اینجاست که این مجوزها باید به موقع صادر شود تا بازار از حالت تعادل خارج نشود و وقتی که محدودیت واردات و انحصار منجر به بهم خوردن تعادل عرضه و تقاضا و در نهایت گرانی می شود بعد از آن درست کردنش کاری دشوار است.
مسئولان وزارت جهاد کشاورزی پاسخگو باشند
در شرایط کنونی باید مسئولان وزارت جهاد کشاورزی پاسخگو باشند که اگر در کشور ۳ میلیون تن برنج تولید شده دقیقا این برنج ها چه زمانی و کجا عرضه شده اند، زیرا وضعیت بازار به گونه ای است که گویا برنج ایرانی به صورت قطره چکانی تزریق می شود. از طرف دیگر این بحران بازار برنج باعث شده هر کسی برنج خود را با قیمتی بالا عرضه کند در شرایطی اصلا مشخص نیست که برنجی که عرضه شده از کیفیت لازم برخوردار هست یا خیر؟ البته نباید نادیده گرفت برخی از شرکت ها در سال های اخیر به برندینگ برنج ایرانی ورود کرده اند، اما این مساله به ابزاری برای دامن زدن به افزایش قیمت ها تبدیل شده است.
همچنین نباید فراموش کرد که دولت در چند ماه اخیر مدعی شده که از طریق سامانه بازرگام برنج ایرانی، هندی و پاکستانی توزیع می کند و این مساله منجر می شود قیمت ها در بازار تعدیل شوند، اما مساله اینجاست که عرضه این سامانه بسیار محدود است و تقریبا بیشتر مواقع روی برنج ایرانی لیبل زده که تمام شده است و از طرف دیگر این سامانه در شهرستان ها هیچ توزیعی ندارد، تصور کنید در کشوری که بیش از ۳۳۰ شهرستان دارد فقط کالاهای اساسی آن در مراکز استان آنهم به صورت محدود توزیع دارد، در چنین شرایطی آیا می توان به تنظیم بازار و تعدیل قیمت ها از طریق سامانه بازرگام امیدوار بود؟
